Dag 1 Everett, WA

Klik Hier voor de foto’s van dag 1

Vandaag gingen we binnen anderhalve maand voor de 9e keer iemand naar Schiphol brengen of ophalen. Deze keer brachten we ons zelf weg omdat we met z’n driëen weer een rondreis door Amerika en Canada gaan maken. De reisgenoten Gert, en(O)pa, vergezeld door Pleuni vliegen dus weer richting het prachtige continent: Noord-Amerika.

IMG_7912_DxO

De wekker beleefde een record want deze keer stond die op 4:05 uur. Omdat het de dag voor vertrek extreem warm was geweest, stond onze ventilator s’nachts ook aan. Goede reden om maar 2 wekkers voor de zekerheid erbij te zetten. Stel je voor dat we de wekker niet zouden horen! Enfin deze acties bleken uiteindelijk niet nodig te zijn omdat Gert al om 3:45 uur wakker was. We stonden daarom ook gemakkelijk en uitgerust op en maakten Bas wakker. Hij zou ons wegbrengen naar Schiphol omdat hij vandaag toch voor zijn werk in Amsterdam moest zijn. Twee vliegen in één klap zullen we maar zeggen. Nadat alle koffers beneden waren gebracht,  dronken we nog een lekkere bak koffie en aten nog een bolletje. Gert zette daarna de spullen in de auto en daar bleek dat we toch behoorlijk wat bagage bij ons hadden. De auto was namelijk afgevuld. Een kwartier voor vijven reden we richting (O)pa om te kijken of deze ook een goed wekkertje had 🙂 We zagen zeer weinig verkeer onderweg en reden al snel de straat bij hem in. Gelukkig brandde het licht al en dat betekende dus dat hij op tijd wakker was geworden. Met nog wat spullen onder onze arm, omdat (O)pa nog wat kilo’s in zijn koffer/rugzak over had, liepen we snel naar boven. Toen het verdelen van de bagage geregeld was, namen we afscheid van (O)ma en vertrokken we richting Amsterdam. De eerste 30 kilometer verliep vlot en rustig maar toen begonnen er toch voorzichtig wat regendruppels te vallen. Niemand had de waarschuwingen van de avond ervoor gezien in omdat niemand op het weerbericht had gelet. Daarin zat deze keer “Code Geel” verpakt 😦 Nou dat hebben we geweten. Binnen 10 minuten was er geen verschil meer tussen het wegdek en de mist van regenwater, en moesten we onze snelheid beperken. Gelukkig deden andere automobilisten dat ook zodat we Schiphol veilig en op tijd bereikten. Door de enorme hoeveelheid regen besloten dat we beter de auto in P1 konden parkeren want anders zou het wel een erge natte Kiss & Ride worden 😀

IMG_7897_DxO

Bas zou daarna nog wel even zijn naam bij de Starbucks op een beker laten schrijven totdat het droger zou worden om daarna weer door te rijden. Waarschijnlijk was hij heel erg op tijd voor zijn werk die dag.

Op Schiphol was het niet rustig maar ook niet bijzonder druk. In vertrekhal drie moesten we ons bij balie 26 melden en daar stond reeds een redelijke rij met mensen te wachten totdat de incheck/bagage drop-off open ging. Voorafgaand aan het inchecken vond de eerste security check plaats. De man vroeg of (O)pa onze jongste telg was en dat het een prachtige baby was geworden.

Onze ervaring is inmiddels dat het op dit soort momenten en tijden in het seizoen niet echt nodig is om 3 uur van tevoren aanwezig te zijn. Toen we eenmaal we aan de beurt waren bleken we geluk te hebben. De medewerkster was namelijk met het verkeerde been uit bed gestapt en had de cursus hospitality blijkbaar overgeslagen. De dag ervoor was het namelijk volledig onmogelijk om online in te checken en na een telefoontje naar Amerika bleek dat gelukkig alles wel in orde was.  We moesten maar, om een ingewikkelde reden, op Schiphol in checken. Ze beet ons toe dat we kenbaar hadden moeten maken waar onze eerste verblijfplaats was en daarbij nog wat details. Ondanks onze voorzichtige weerlegging dat we slechts een-regelige (fout) melding kregen bij onze incheckpoging, en dat we niets in konden invullen (verplichte Pre-flight Information) bleef ze stug en bars reageren en met een kort “Goede Reis” werden we met instapkaarten naar de security gestuurd. Nou als dit weer en deze dame representatief zou zijn voor de rest van de reis dan zou het nooit meer goed komen 🙂 We vergaten het natuurlijk maar snel want we lieten het begin van onze superleuke reis niet door zo iets minder leuk maken.

De security bleek zich op de tweede verdieping te bevinden en na deze snelle check konden we weer via de trap naar beneden lopen, op weg naar de gate. Blijkbaar heeft Schiphol een deal gesloten met Basic-Fit want een wandeltocht van meerdere kilometers 🙂 bleek nodig te zijn om de aangegeven D-pier te bereiken. Poeh he, wat een eind stappen. Gelukkig heeft (O)pa nog genoeg conditie zullen we maar zeggen. Ruim op tijd bereikten we de pier en natuurlijk waren we de eerste. Dat bood ons de gelegenheid om nog even te appen, facebooken en bellen. We waren gaan zitten in een wachtruimte die voorheen afgesloten was. De onzinvragen of de koffer thuis ingepakt was etc. etc.  hadden we al bij de “normale” security gehad. We zouden dus niet nog een keer gecheckt hoeven te worden. Nou niets was minder waar. We werden via een mededeling gesommeerd de eerste 4 rijen stoelen te verlaten om voor een plotseling opgestelde extra securitycircus te gaan wachten. Op de vraag van de stewardess of we assistentie nodig hadden bij het boarden zeiden we: Uhhh, jaaa want (O)pa is oud. Blijf dan maar zitten, kregen we als antwoord, dan stellen we de vragen gelijk wel even. Wat schertst onze verbazing: of we onze koffers thuis hadden ingepakt, blabla. Dat hadden we pot&&^^%%$ toch al eerder verklaard. Geen wonder dat afgelopen meivakantie de boel hier vastliep. Door een computer bepaald, moesten sommigen passagiers zelfs een intensieve fouillering, drugs en foute stoffen test ondergaan. Gelukkig waren wij hulpbehoevend 😀 en konden we blijven zitten. Vervolgens kregen we een prioprio behandeling want we mochten vrijwel als eerste het vliegtuig in. Altijd handig zo’n oude (O)pa. Eenmaal in het vliegtuig was alles, zoals gewend bij United Airlines” weer prima in orde. We stegen op tijd op en zaten al weer snel boven de regenwolken. Zelfs het geserveerde ontbijt smaakte iedereen prima.

IMG_7925_DxO

Dit eerste deel van de reis verliep eigen zonder enige turbulentie en ook dat was ook alweer een unicum. Na het kijken van een aantal films op het stoelscherm en aan de binnenkant van onze oogjes werd er weer een lekkere lunch geserveerd en werd de landing daarna spoedig ingezet……….

Nu werd het spannend want onze tickets hadden nog een kleine voorgeschiedenis. Nadat United vrijwel direct na onze boeking opeens dacht ons ruim een uur later aan te laten komen, hadden wij onze tickets om laten zetten naar vroegere exemplaren. We hadden hierdoor slechts 1,5 uur overstaptijd in Newark maar zij verzekerden ons dat dit voldoende zou zijn om normaal over te kunnen overstappen, omdat anders deze tickets niet aangeboden zouden worden. Wat er hierna gebeurde is nu te lezen:

De landing  verliep keurig en op tijd en we kwamen om 11:40 uur de gate op gelopen. We konden mooi de skyline van New York zien. Ook leuk voor (O)pa die zo toch nog een beetje daar geweest is.

IMG_7970_DxO

Nu was het zaak om als een van de eerste en dus zo snel mogelijk naar de security te lopen. Dat eerste hadden we geregeld door plekken te kiezen die vrij vooraan in het vliegtuig zaten, het tweede was afhankelijk van (O)pa. Nou we kunnen alvast verklappen: (O)pa kan nog tempo maken. Zijn hulpbehoevendheid was opeens als sneeuw voor de zon verdwenen 🙂 Desondanks had zich toch alweer een behoorlijke rij bij de security gevormd. Als dat maar goed zou aflopen, dachten we. Nou met wat extra inzet van ambtenaren hadden we ons binnen 30 minuten verzekerd van een toegangsticket naar de USA. Onze koffers stonden al klaar naast de band en om 12:20 uur konden we naar customs lopen om het witte papiertje in te leveren om aan te geven dat we geen geiten en zo hadden meegebracht naar de USA.

IMG_7955_DxO.jpg

Ook deze rij bleek aanzienlijk en pas om 12:25 uur konden we onze koffers afgeven aan bagage-recheck om op de volgende vlucht gezet te worden. De heren van de bagage re-check maanden ons vooral haast te maken. We hebben er dus maar maar weer het tempo flink ingezet. Dat was niet voor niets want we moesten voor de zoveelste keer ook weer door de security check. Gelukkig werden we hier in de kortste rij geplaatst. Helaas werd hier Pleuni uitgekozen om de handbagage extra te controleren. Grommmmm Goede raad was duur. Gert en (O)pa liepen alvast naar de gate en Pleuni kwam dan wel later. Om precies 12:45 uur kwamen we daar aan, Pleuni hijgend van het harde rennen en zonder schoenen, en de host keek verbaasd omdat hij niet opgemerkt had dat nog niet alle passagiers op de vlucht zaten. De deur van de gate was al gesloten!! Nou om een lang verhaal kort te maken. We mochten nog het vliegtuig in. We waren echter wel de laatste en vertrokken, zeer tegenstrijdig, zelfs te vroeg!!! Pfffff wat een avontuur. Goed advies hierin is toch ook weer: geloof zelfs je eigen luchtvaartmaatschappij niet in alles.

Eenmaal in de lucht bleek dat dit type vliegtuig het type bus te zijn. Smalle stoelen met dito beenruimte. En dan te bedenken dat geen van ons drieën groot van postuur is. Enfin we namen dit maar voor lief en lieten de rest van het saaie verloop van deze reis maar gebeuren. Net voor de daling zagen we nog in de verte de luchtvervuiling van een bijbehorende bosbrand. Zonde van al het bos maar ja dit is wel de natuur, als onweer tenminste de oorzaak is.

IMG_7982_DxO

Ruim op tijd dus volgens planning werd vervolgens de daling ingezet en even voor vieren kwamen we bij de gate aan en konden het vliegtuig verlaten. Nu bleek er opeens een turbo in ons verhaal te zijn gaan zitten. Al onze koffers kwamen als eerste! van de band af. De bus voor de autoverhuur stond al direct voor ons klaar en vertrok onmiddellijk. En bij Avis autoverhuur konden we gelijk naar de garage en stond onze auto al klaar.  (We waren namelijk zo handig geweest om Avis Preferred lid te worden (Tip!)) Binnen 40 minuten na de landing in de auto op de rondweg van Seattle was toch echt wel een wereldrecord. We reden als eerste naar ons hotel in Everett en dropten daar onze bagage om wat ruimte te maken in onze auto. Een mooi hotel en voor bezoekers van b.v. Boeing een prima aanrader.

IMG_8034_DxO

s’ Avonds hebben we nog wat kleine boodschapjes gedaan, waaronder een telefoon sim voor oa mobiele data (40$ bij AT&T (Tip!). We hebben nu zowel in de USA als in Canada genoeg data beschikbaar en zijn we gelukkig goed bereikbaar. Als afsluiting hebben we nog lekker een kleine hap bij de Applebees gegeten. Nu is deze laaaaange dag ten einde en gaan we eerste even rusten voor de rest van onze vakantie….

Klik Hier voor de foto’s van dag 1

Ga naar dag 2