Dag 12 Glacier, NP

Klik Hier voor de foto’s van dag 12

De nacht was nogal winderig verlopen en onze camper werd regelmatig heen en weer geschud. De dag begon echter met een heel bijzondere verassing. Gisteren waren we al gewaarschuwd door de rangers van de camping maar het was echt waar; s’nachts scharrelen de beren massaal rond op deze camping. Pleuni was namelijk s’morgens als eerste de camper uit gegaan en ontwaarde een forse hoop berenpoep op het lege camperplaatsje tegenover het onze.

Ook even verderop lag nog een dergelijke hoop. En als we zeggen hoop, dan bedoelen we ook hoop. Na een korte analyse zagen we ook dat de beren graag zwarte bessen aten want de restanten waren massaal in deze hopen waarneembaar.

Morgen verblijven we weer op deze campground en we stelde (O)pa voor dat deze s’nachts de wacht ging houden. Als er dan een beer aankwam konden wij foto’s en een video maken. Uiteindelijk vond hij dat toch geen goed plan 🙂 Na de morgenbeslommeringen gingen we als eerste op pad naar het bezoekerscentrum. Hier konden we actuele informatie halen over welke wegen o.a voor ons bereikbaar waren en welke niet. Maar voordat we de camping verlieten besloten toch maar even e.e.a te lozen en in te nemen. Ze hadden op deze campground namelijk een keurige dumpplaats inclusief spoel en drinkwater. Na 700 meter was het centrum daarna bereikt en tot onze verbazing was er een keurige gratis wifi verbinding aanwezig. Nou dat konden we wel gebruiken want de mobiele verbinding hier ter plaatse is om precies te zijn 0. We vroegen even aan het thuisfront of er nog problemen of vragen waren en of alles nog naar wens verliep. Gelukkig bleek dat het geval. We wisselden even wat foto’s uit en besloten later gelijk maar even de weblog te uploaden. Het centrum bleek zeer compleet en voorzien van een kleine voorstelling over het verleden en opstaan van het park. Heel erg leuk en interessant om te zien. We kochten deze keer voor ons zelf een paar leuke en nuttige zaken in de shop. Inmiddels hadden we ook besloten dat we eerst met de pendelbus  via de “Going-to-the-Sun road” naar de Logan Pass wilde gaan. Op die manier konden we in de middag nog bepalen of het weer goed genoeg was om zelf nog naar het “Many Glaciers Park” te gaan. Het weer was inmiddels een stuk rustiger en beter als gisteren maar we namen toch maar het zekere voor het onzekere. Als snel kwam de bus aangereden en een gezellige gepensioneerde vrouw zat achter het stuur.

Ze vroeg wat waar we vandaag naar toe gingen en wij stelde voor dat zij ons dat wel kon vertellen. Nou dat hebben we geweten. Ze vertelde honderd uit over de droogte die al drie maanden duurde, de bosbranden die buiten de parken zonder bestrijding brandend gelaten werden, de brand die het eerste deel van de weg 3 jaar geleden was ontstaan door onoplettende bbq-ers en de meters sneeuw die afgelopen winter langdurig was gevallen. Erg leuk om allemaal te horen. Onderweg kregen we de gelegenheid om bij diverse stations uit te stappen maar de zon was in de pas inmiddels verdwenen en we besloten om door te rijden naar de Logan Pass. Eenmaal daar aangekomen kregen we 20 minuten de tijd om rond te kijken anders zouden we op de volgende bus moeten wachten. Het was echter erg winderig en koud en na een aantal foto’s besloten we om dezelfde bus weer terug te nemen.

Onderweg kwamen we nog een leuk koppel tegen uit Michigan die eveneens met de kinderen thuis samen op reis waren. Basis genoeg om gezellig over onze reizen en kinderen te babbelen. Later bleken ze zelfs ook een deel op onze heenreis in de bus te hebben gezeten. Op de weg naar beneden werd het weer wel steeds zonniger en helderder. Dat gaf perspectief voor de middag. Na bijna 2 uur op weg te zijn geweest kwamen we weer bij onze camper aan en namen een broodje. Omdat we nu toch wat ruim de tijd hadden besloten het gratis wifi ook maar even te misbruiken voor het uploaden van onze weblog. Nou dat kon even duren. Deze verbinding was namelijk vakantie-snel (lees: tergend traag 🙂 ) maar een half uur later stond de weblog toch weer online. Grappig was dat gedurende de tijd dat we buiten op het bankje zaten er drie onverstaanbare vrienden blijkbaar een telefoontje met een ander front aan het plegen waren. De gesprekken gingen nog door toen wij al klaar waren. Wat een kwebbeltantes waren dat zeg 🙂 Daarna reden we naar het Many Glaciers gebied en de zon scheen inmiddels prima. De weg erna toe bleek bezaaid met koeien te zijn maar helaas voor ons was hier geen beer te bekennen. We reden steeds hoger en hoger en al vrij snel passeerden we het Lake Sheburne.

Pleuni wilde hier wel weer een monster zand ophalen en we liepen naar de waterkant. We waren hier verbaasd hoeveel kleuren stenen hier te vinden waren. De ene steen was nog bonter als de andere.

Erg bijzonder om ook dit weer te zien. Na deze uitstap reden we door naar het Swiftcurrent Lake. Een prachtig meer gelegen tussen heel veel bergtoppen. Jammer dat het weer een boottocht hier niet toeliet. Hier hebben we nog even rondgelopen en (O)pa uitgelegd om even aan het water te gaan zitten. Nu hebben we een foto van hem als een fotomodel 🙂

Op de terug weg werden nog een paar foto’s van de andere gezichtshoek genomen en al vrij spoedig reden we weer de camping op.

We hadden die morgen een andere plaats gekozen zodat we ook hier weer op een unieke plek lekker een biertje konden drinken. s’Avonds maakte Pleuni weer overheerlijke pasta en ook deze keer negeerde we de klok en gingen we slapen toen we moe waren. Morgen gaan we naar het Logan State Park om daar weer voor een nacht te campers. We zijn weer benieuwd.

Klik Hier voor de foto’s van dag 12

Ga naar dag 13