Dag 17 Olympic, NP

Klik Hier voor de foto’s van dag 17

Het wakker worden ging vandaag gepaard met het geluid van de golven van de Pacific Ocean. De eerste zonnestralen waren alweer op het water te zien. Het was s’nachts behoorlijk fris geweest en ook in de camper was dit te voelen. (O)pa kwam al rap uit bed en we moesten hem nog waarschuwen dat hij beter nog enkele momenten kon wachten totdat we even de kachel hadden aangezet. Enige tijd later werd het al behaaglijk warm en maakte Pleuni weer lekker eitjes met ham voor onze broodjes. Pleuni liep na het ontbijt naar buiten. De avond daarvoor dacht ze dat ze al slapers in haar ogen had, maar deze keer zag ze het toch echt.

GJ8_9738_DxO.jpg

In de oceaan waren levensgrote walvissen en orka’s te zien, of iets wat daarvoor moest gaan 🙂 . We probeerden ze te fotografen maar gezien de afstand bleef dat lastig.

GJ8_9753_DxO.jpg

Af en toe zagen we een grote vin of een fontein water, maar een hele vis kwam niet voor onze lens voorbij. We besloten vervolgens toch eerst maar de afwas te gaan doen terwijl Gert de weblog van de vorige dag nog compleet maakte. Toen was het even tijd om het plan van de vorige dag ten uitvoer te brengen: het vliegen met onze drone. We lieten deze opstijgen op onze kampeerplaats en vlogen wat rond om onze campground goed in beeld te brengen. Pleuni  kwam op het idee om te kijken of we de wal- en andere vissen misschien met de drone konden filmen, Nou dat is gelukt 🙂 Uiteindelijk vlogen we nog geen 25 meter boven de oceaan en filmden talloze grote jongens die daar het water doorkruisten. (later zal het een filmpje nog in het fotoalbum geplaatst worden!) Toen de drone binnen was, waren we al zo trots als een aap dat we BBC waardig natuurfilm materiaal hadden geproduceerd. We liepen ook nog naar het strand want onze zandcollectie moest nog compleet gemaakt worden en ook hier vlogen we nog rondje met de drone. We maakten nog wat foto’s en genoten nog van de visjes en toen was het toch echt wel tijd om de boel te gaan inpakken. We namen nog water in en dumpte het vuile en toen konden we toch echt op weg naar ons eerste doel het bekende Ruby Beach. Gelukkig lag dit strand slechts 12 kilometer verder en een parkeerplek vinden bleek ter plaatse prima te lukken. We dachten dat dat kwam omdat voor de meesten mensen de vakanties toch echt over zijn. In ieder geval niet vanwege het weer want dat was voor Olympic Park en de tijd van het jaar toch weer uitzonderlijk warm en zonnig. We maakten een kleine wandeling door het bos en bereikten zo het strand. Zomaar het strand oplopen was er echter niet bij want bijna op elk strand hier liggen honderden boomstammen aan de rand van het strand opgeworpen die tijdens stormen in de oceaan terecht komen.

GJ8_9780_DxO.jpg

Met enige hulp en tips van een andere bezoeker hielpen we (O)pa door het doolhof van bomen heen. Hier konden we nu al een de mooiste foto’s maken.

GJ8_9792_DxO.jpg

Toen we eenmaal op het strand stonden liepen we een flink stuk noordelijk naar de fraaie rotspartijen die in de oceaan zichtbaar waren. Gert maakte hier veel foto’s en (O)pa genoot van alles wat hier weer te zien was.

GJ8_9885_DxO.jpg

Omdat we hier ook wel met de drone wilden vliegen, liep Pleuni even terug naar de camper om een accu op te halen die daar nog op de oplader lag en inmiddels wel bijna vol zou zijn. (O)pa en Gert installeerden zich op een rots en wachtten totdat Pleuni terug was. Dat duurde wel iets langer dan gedacht maar toen ze eenmaal terug was bleek dat ze ook nog wat lekkere snacks en drinken voor op het stand had meegebracht. We hebben zo nog een uur op het strand doorgebracht en daar weer de mooiste drone filmpjes gemaakt en foto’s geschoten.

GJ8_9903_DxO.jpg

Het was alweer flink in de middag toen we naar onze tweede locatie verhuisden. Dit keer zouden we naar Second Beach gaan, welke volgens onze informatie een van de mooiste van de drie mogelijke stranden zou zijn. Ook hier was een parkeerplek snel gevonden alhoewel we in eerste instantie de weg achter onze camper volledig bleken te blokkeren. We losten dit snel op door de camper wat schuiner in te parkeren en liepen naar het begin van de trail toe die zou moeten leiden naar het strand. De trail bleek echter langer te zijn en een groter hoogteverschil te hebben dan gedacht. Maar ja, het was voor het goede doel en ook deze atletiek uitdaging ging (O)pa aan. Het pad liep door een dicht soort regenwoud met een grote verscheidenheid aan bomen.

GJ8_9945_DxO.jpg

Sommige hadden zulke rare vormen dat we op een gegeven moment dachten dat we in het “enge bos” van de fabeltjeskrant waren beland 🙂

GJ8_9951_DxO.jpg

Eenmaal beneden waren daar ook weer de boomstammen die getrotseerd moesten worden.

GJ8_9955_DxO.jpg

Na deze klimtocht was het tijd om ook hier lekker even in de zon uit te rusten. Op het strand liepen slechts enkele mensen en in de verte waren diverse tenten te zien die diverse jongeren gebruikten om hier op het strand te kunnen overnachten.

GJ8_9957_DxO.jpg

Gert heeft ook hier weer een aantal fraaie drone filmpjes en foto’s gemaakt. We gingen daarna weer terug naar de auto maar moesten natuurlijk eerst weer de twee kilometer lange trail door het bos lopen. Onze TomTom gaf nu 89 km aan voordat we de nieuwe campground zouden bereiken. Zes uur zou de aankomsttijd zijn  en we reden al snel richting highway 101. Op een gegeven moment stond aangegeven dat er een detour zou zijn omdat de highway 101 zou zijn afgesloten. Een flink stuk omrijden via kleinere wegen bleek noodzakelijk. Dat leverde pardoes een extra 50 km op. Toen we eenmaal helemaal door de camper heen geschud waren door de slingerende en slechte weggetjes viel bij ons het muntje of de afsluiting nu voor of na onze campground zou zijn. We hadden echter geen internet onderweg gehad en konden dat dus niet nakijken. Eenmaal weer in de bewoonde wereld raadpleegden we toch maar eens het officiele bericht van de Nationale Park Service. De afsluiting bleek tussen milestone 228 en 232 gelegen. Waar in vredesnaam lagen deze stenen? Na enig gegoogle kwam er een kaart tevoorschijn en bleek……. dat we het stuk tot nu toe voor niets hadden omgereden. Potv&^%%&%, nu moesten we weer terug. Na enige minuten de sch*t er in te hebben gehad besloten we maar weer terug te keren. Omdat we nu in het donker zouden aankomen en de benzine meter wel weer wat lager kwam te staan, besloten we maar eerst even te gaan tanken.

IMG_1853_DxO.jpg

Ook dit duurde langer dan gedacht maar dat wordt wel een heel ingewikkeld verhaal om dit nu ook nog uit te typen 🙂 Als laatste daad voor deze dag reden we dus de weg terug en trokken we de conclusie dat we 2 x 40 kilometer te veel hadden gereden. Inmiddels was het donker geworden en de weg  naar de campground was ook donker, heel donker!. Groot licht op en rijden maar. 20 kilometer voor het eindpunt namen we de afslag van highway 101 af richting campground Sol Duc Hot Springs Resort Campground. We passeerden talloze bomen in een pikdonker woud en kwamen slechts eenmaal een auto tegen. We waren nieuwsgierig of we onze RV plaats op de camping in een keer zouden vinden. Gelukkig bleek deze aan het begin van de campground gelegen en stonden we al snel op ons eigen plekje. Stekker erin en slang eraan en hamburgers bakken maar. Een lange dag werd zo toch nog gezellig beeindigd en morgen kijken we wel hoe de campground er bij licht eruit ziet. We blijven dan nog een nacht op deze campground dus we kunnen eerst uitslapen om daarna o.a. een paar kleine leuke wandelingetjes in de omgeving te maken.

Klik Hier voor de foto’s van dag 17

Ga naar dag 18